English Tamil Malay

“இலக்கியம்” என்றால் என்ன என்பது பற்றி அன்று முதல் இன்றுவரை ஒவ்வொரு அறிஞரும் தம் அறிவுக்குட்பட்ட வகையில் பல்வேறு விதமான கருத்துக்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். “இலக்கியம்” பற்றிய இவ்வறிஞர்களது கருத்துக்கள்

‘இலக்கியம்’ என்ற பொருள் நிலையை எந்தளவுக்கு பூரணமாய் புலப்படுத்துகின்றன என்பது கேள்விக் குறியாகவே இருக்கிறது. பொதுவாக நோக்குமிடத்து. யாரிடமாவது இலக்கியம் என்றால் என்ன என்று கேட்கும்போது அவர்கள் தமக்குத் தெரிந்த இராமாயணத்தையும் மகாபாரதத்தையும் நளவெண்பா போன்றவற்றையுமே இலக்கியம் எனக் கூறுவர். ஆனால், இவை யாவும் இலக்கிய நூல்களுள் சிலவே என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது.

மேலும், சிலரோ மேற்குறித்த இலக்கிய நூல்களை அடிப்படையாக வைத்து இலக்கியம் என்பது ஒருவரது வரலாற்றை செய்யுள் வடிவில் கூறுவது என நினைக்கின்றனர். இராமனது வரலாற்றைக் கூறுவதால் இராமாயணம் ஓர் இலக்கியம் எனவும் பஞ்ச பாண்டவர்களினதும் கெளரவர்களினதும் கதையைக் கூறுவதால் அதுவும் ஓர் இலக்கியம் எனவும், இவ்வாறு எவையெவையெல்லாம் வரலாறு கூறி நிற்கின்றனவோ அவற்றையெல்லாம் இலக்கியமாகவே கருதுகின்றனர்.

உண்மை யாதெனில், இவையாவும் இலக்கிய நூல்களுள் சிலவேயன்றி இவையாவும், ‘இலக்கியம்’ என்ற பொருள் நிலையைப் பூரணமாகப் புலப்படுத்துவனவல்ல. மேற்குறித்தவற்றை இலக்கியம் எனக் குறிப்பிட்டால் சங்ககால எட்டுத் தொகைகளையும் பத்துப் பாட்டையும், வள்ளுவரின் திருக்குறளையும், பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்களையும், ஒளவையாரின் நீதி நூல்களையும் இலக்கியமாகக் கருத முடியாது. ஏனெனில் இவை யாவும் குறித்த ஒருவரின் வரலாற்றைக் கூறுவனவல்ல. இந்நிலையில் ‘இலக்கியம்’ என்றால் என்ன என்பது பற்றி ஆராய்வது இன்றியமையாத ஒன்றாகும்.

‘லக்ஷணம்’ என்ற வடமொழிச் சொல்லிலிருந்தே ‘இலக்கணம்’ என்ற சொல் தோன்றியதாக குறிப்பிடப்படுகிறது. அவ்வாறே ‘லvயம்’ என்ற வட சொல்லிலிருந்தே ‘இலக்கியம்’ என்ற சொல் தோன்றியதாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. வடமொழிச் சொல்லான ‘லக்ஷணம்’ தமிழில் ‘இலட்சணம்’ ஆயிற்று ‘இலட்சணம்’ என்பதற்கு தமிழில் ‘அழகு’ என்று பொருள். தமிழ் மொழியை அழகுற அமைப்பதற்கும் தமிழ் மொழியை அழகுற மொழிவதற்கும் இலக்கணம் தேவைப்பட்டது.

எனவே லஷணம்—— இலட்சணம்— இலக்கணம் ஆயிற்று. இலக்கணம் என்பதற்கு ‘அடையாளம்’ என்ற ஒரு பொருளும் உண்டு ஒரு பெண்ணுக்குரிய இலக்கணம் அல்லது ஒரு ஆணுக்குரிய இலக்கணம் என்ற சொற் பிரயோகங்கள் அவ்வவ்வற்றை அடையாளப்படுத்துவதற்காகவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ‘வரைவிலக்கணம்’ என்ற சொற்பிரயோகமும் அவ்வாறே பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதாவது ஒன்றுக்கு எழுதப்பட்ட இலக்கணம் (அடையாளம்) என்பதே இதன் பொருளாகும். எனவே மொழி இலக்கணம் என்பது ஒரு மொழியின் தன்மைகளையும் மரபுகளையும் அடையாளப்படுத்துவதாகும்.

‘லக்ஷணம்’ என்ற சொல் எவ்வாறு இலக்கணம் ஆனதோ அவ்வாறே ‘லvயம்’ என்ற சொல் ‘இலக்கியம்’ ஆயிற்று. ‘லvயம்’ தமிழில் ‘இலட்சியம்’ ஆகி ‘இலக்கியம்’ ஆயிற்று. இலட்சியம் என்பது குறிக்கோளை இலக்கை அடைவதைக் குறிக்கும். ‘லvயம்’ என்ற சொல்லிலிருந்து வந்த ‘இலக்கியம்’ என்ற சொல்லும் அவ்வாறே தமிழிலும் இலட்சியம்- இலக்கு என்ற பொருளையே குறித்து நிற்பதைக்காண முடிகிறது.

இலக்கு+இயம்=இலக்கியம் ஆகும். அதாவது இலக்கு— நோக்கம், கொள்கை, குறிக்கோள், இலட்சியம் எனும் மொழிக் கருத்துக்களையும் இயம்— இயம்புவது, கூறுவது, வெளிப்படுத்துவது எனும் மொழிக் கருத்துக் களையும் குறித்து நிற்கின்றன. அறிந்த கருத்துக்களையும் உணர்ந்த உணர்ச்சிகளையும் பிறருக்கு எடுத்துக்கூற உதவுகின்ற ஒரு கருவி மொழியாகும். அம்மொழியைப் பேசுகின்ற மக்களது கொள்கைகளையும் குறிக்கோள்களையும் எடுத்தியம்புவது இலக்கியமாகும்.

எனவே இலக்கியத்தை ஒரு சமுதாயத்தின் போக்கு, ஒரு சமுதாயத்தின் இலக்கு, ஒரு சமுதாயத்தின் இலட்சியம், ஒரு சமுதாயத்தின் நிலைக்கண்ணாடி என்றெல்லாம் குறிப்பிட முடியும். இலக்கியமானது குறித்ததொரு சமுதாயத்தின் நிலைக் கண்ணாடியாகவே தொழிற்படுகிறது.

நாம் நிலைக்கண்ணாடியில் முன் நிற்கின்றபோது எமது அங்க அசைவுகளையெல்லாம் அக்கண்ணாடி அப்படியே காட்டுகின்றதைப்போல ஒரு சமுதாய மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளை அவர்களின் போக்கை, இலக்கை, இலட்சியங்களை அபப்டிப்படியே இலக்கியங்கள் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன. அக்காலம் முதல் (சங்ககாலம் முதல்) இக்காலம் வரை இலக்கியமானது மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளையும் அதன் வளர்ச்சிக் கட்டங்களையும் பிரதிபலிப்பனவாகவே இருந்து வந்துள்ளதை நாம் நன்கு அவதானிக்க முடிகிறது.

சங்ககால சமுதாயமானது காதலுக்கும் வீரத்துக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்த ஒரு சமுதாயமாக விளங்கியதனாலேயே இக்காலத்தில் எழுந்த இலக்கியங்களும் காதலையும் வீரத்தையும் பிரதிபலிக்கும் இலக்கியங்களாக தோன்றின. பாட்டும் தொகையும் இக்கால மக்களின் வாழ்வியலைப் புலப்படுத்தும் சீரிய இலக்கிய நூல்களாகும்.

நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு கலித்தொகை, அகநானூறு ஆகிய தொகை நூல்கள் காதலையும் பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், புறநானூறு முதலிய தொகை நூல்கள் வீரத்தையும் பாடின. அவ்வாறே ஆற்றுப்படை நூல்களும், மதுரைக் காஞ்சியும் மன்னர்களின் கொடைத் தன்மையினையும் வீரத்தையும் பாடமுல்லைப்பாட்டு, குறிஞ்சிப்பாட்டு, பட்டினப்பாலை ஆகியன காதலைப் பாடின. இவ்வாறு சங்ககால மக்களின் அக வாழ்வையும், புறவாழ்வையும் அக்காலத்திலே தோன்றிய இலக்கியங்கள் பிரதிபலிக்கின்றன. அவ்வாறே இதனையடுத்து வருகின்ற காலகட்டத்தை நோக்கின் அங்கு ‘அறம்’ முன்னிலை வகிப்பதை உணர முடியும்.

சங்ககாலம் எவ்வாறு காதலுக்கும் வீரத்துக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்த காலமாக விளங்கியதோ அவ்வாறே இதனையடுத்து வருகின்ற சங்கமருவிய காலம் ‘அறம்’ என்ற கருத்து நிலைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்த காலமாகத் திகழ்கிறது. எனவேதான். இக்காலத்தில் திருக்குறள், நாலடியார், நான்மணிக் கடிகை, பழமொழி நானூறு, ஆசாரக் கோவை முதலான அற இலக்கியங்கள் அதிகமதிகம் தோற்றம் பெற்றன. இக்காலகட்டத்தையடுத்து வருகின்ற பல்லவர் காலம் ‘பக்தி’ என்ற கருத்து நிலைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்த காலமாக விளங்கியதால் இக்காலம் முழுதும் பக்தி பேசப்படவும் பக்தி இலக்கியங்கள் தோன்றவும் காரணமாக அமைந்தன.

அறிந்த கருத்துக்களையும் உணர்ந்த உணர்ச்சிகளையும் பிறருக்கு எடுத்துக்கூற உதவுகின்ற ஒரு கருவி மொழியாகும். அம்மொழியைப் பேசுகின்ற மக்களது கொள்கைகளையும் குறிக்கோள்களையும் எடுத்தியம்புவது இலக்கியமாகும்.

இவற்றினை வைத்து நோக்கும்போது, ‘இலக்கியம்’ என்பது ஒருகாலத்தின், ஒரு சமுதாயத்தின் ‘நிலைக்கண்ணாடி’ என்ற உண்மை புரியவரும். இதனாலேயே ‘இலக்கியம் வாழ்க்கையின் எதிரொலிகள், சமுதாயத்தின் வளர்ச்சியைக் காட்டும் மைல் கற்கள், மனித இலட்சியத்தின் உயிர்நாடி’ என்றெல்லாம் குறிப்பிடப்படுகிறது.

பண்டைக்காலத்திலோ தமிழறிஞர்கள் ‘இலக்கியம்’ என்ற சொல்லை அதன் கருத்து நிலையில் பயன்படுத்தவில்லை. கவிதையே இலக்கியமாக கருதப்பட்ட காலமது. பாட்டு, பா, செய்யுள், யாப்பு, தூக்கு என்பன தொல்காப்பியத்தில் இலக்கியத்துக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள பெயர்களாகும். செய்யுள்களைத் தன்னகத்தே கொண்ட இலக்கிய வடிவத்தை நூல், பனுவல் எனும் சொற்களால் குறிப்பிட்டனர். அக்காலத்தில் இயற்றப்பட்ட ‘ஈரடி இருநூறு’ என்னும் நீதிநூல் இலக்கியம் பற்றி, ‘இலக்கியம் என்ப இயலழகு நீதி

இலக்காக இன்பந் தரின்’ எனக் குறிப்பிடுகிறது. இதற்கு உரையெழதிய இளவழகளார், ‘நூல்களால் கூறப்படும் உறுதிப் பொருள்களாகிய அறம். பொருள், இன்பம் என்பவற்றை இலக்காகக் கொண்டு எதையும் மெய்ப்பாடு என்னும் சுவையின்பம் பயக்கக் கூறுவது இலக்கியம் என விளக்குகிறார்.

 18 total views,  2 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *